Ankara’da meme biyopsisi, memede saptanan şüpheli kitle veya doku değişikliklerinin kesin tanısını koymak amacıyla görüntüleme eşliğinde alınan doku örneğinin patolojik olarak incelenmesi işlemidir. Bu yöntem, iyi huylu ve kötü huylu lezyonların ayırt edilmesini sağlayarak doğru tedavi planının oluşturulmasında temel rol oynar.
Ankara’da meme biyopsisi nasıl yapılır süreci, genellikle ultrason, mamografi veya MR rehberliğinde gerçekleştirilen minimal invaziv bir girişimi ifade eder. Lokal anestezi altında uygulanan işlemde ince iğne veya kor biyopsi teknikleri kullanılarak hedef dokudan örnek alınır ve hasta çoğu zaman aynı gün günlük yaşamına dönebilir.
Ankara’da görüntüleme eşliğinde meme biyopsisi yöntemleri, lezyonun konumuna ve yapısal özelliklerine göre planlanır. Ultrason eşliğinde biyopsi yüzeyel kitlelerde sık tercih edilirken, mamografi rehberli stereotaktik biyopsi özellikle mikrokalsifikasyonların değerlendirilmesinde yüksek tanısal doğruluk sağlar.
Ankara’da meme biyopsisi sonrası patoloji değerlendirmesi, alınan doku örneğinin histopatolojik ve gerektiğinde immünohistokimyasal incelemesini kapsar. Bu analizler, kanser hücrelerinin varlığını, tümör tipini ve biyolojik özelliklerini belirleyerek hastaya uygulanacak cerrahi, medikal veya radyolojik tedavinin planlanmasına katkı sağlar.
| Bilmeniz Gerekenler | Bilgi |
| İşlem Tanımı | Meme biyopsisi, memede tespit edilen kitle veya anormal dokudan örnek alınarak patolojik inceleme yapılmasını sağlayan tanı amaçlı bir işlemdir. |
| Amaç | Memedeki kitlenin iyi huylu (benign) ya da kötü huylu (malign) olup olmadığını belirlemek için gerçekleştirilir. |
| Uygulama Yöntemleri | İnce iğne aspirasyon biyopsisi, kalın iğne (tru-cut) biyopsisi, vakum yardımlı biyopsi ve cerrahi biyopsi gibi yöntemlerle yapılabilir. |
| Lokal Anestezi | Çoğu biyopsi yöntemi lokal anestezi ile yapılır; cerrahi biyopsilerde genel anestezi gerekebilir. |
| Görüntüleme Eşliğinde Yapım | Ultrason, mamografi veya MR eşliğinde biyopsi yapılabilir; bu sayede şüpheli dokuya daha doğru ulaşılır. |
| Hazırlık Süreci | İşlem öncesi hastanın kan sulandırıcı ilaç kullanıp kullanmadığı değerlendirilir, gerekli durumlarda ilaçlar geçici olarak kesilir. |
| İşlem Süresi | Uygulanan yönteme göre değişmekle birlikte genellikle 15-60 dakika arasında sürer. |
| İşlem Sonrası | İşlem sonrası hafif ağrı, morarma veya şişlik olabilir; buz uygulaması önerilir. Genellikle aynı gün taburcu olunur. |
| Sonuç Süresi | Alınan doku örneği patolojiye gönderilir; sonuçlar genellikle 3-7 gün içinde çıkar. |
| Riskler | Enfeksiyon, kanama, morarma, nadiren de olsa tümör hücrelerinin yayılması gibi komplikasyonlar olabilir. |
| Avantajları | Erken tanı ve tedavi planlamasına olanak sağlar; gereksiz ameliyatların önüne geçebilir. |
| Kimlere Uygulanır | Mamografide, ultrason ya da MR’da şüpheli lezyon saptanan hastalara uygulanır. |
| Alternatif Yöntemler | Takip amaçlı görüntüleme, ileri MR tetkikleri, ancak kesin tanı için biyopsi tercih edilir. |
Eğitim;
Lise: TED Ankara Koleji – Mezuniyet: 1998
Tıp Fakültesi: Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi – Mezuniyet: 2005
Uzmanlık: Genel Cerrahi Uzmanlık Eğitimi – Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi, Genel Cerrahi Anabilim Dalı – 2012
Uzmanlık Sonrası Süreç;
2012–2014: Devlet yükümlülüğü – Muş Devlet Hastanesi
Ocak 2014 – Kasım 2022: Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi, Genel Cerrahi AD – Uzman doktor, ardından akademisyen olarak görev yaptı
Mart 2016 – Ekim 2017: Başkent Üniversitesi İstanbul Uygulama Hastanesi – Karaciğer Nakli Sorumlu Yardımcısı
Haziran 2020 – Kasım 2022: Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi – Uluslararası Hasta Departmanı Direktörü
Meme Biyopsisi Nedir?

Meme biyopsisi, memede tespit edilen anormal bir kitlenin ya da dokunun doğasını belirlemek amacıyla yapılan tanısal bir işlemdir. Bu işlem sırasında şüpheli bölgeden doku örneği alınarak laboratuvarda patolojik inceleme yapılır. Meme kanseri başta olmak üzere iyi huylu ya da kötü huylu lezyonların ayırt edilmesinde önemli rol oynar. Çeşitli biyopsi yöntemleri arasında iğne biyopsisi, tru-cut biyopsi ve cerrahi biyopsi bulunur.
Meme Biyopsisi Neden Yapılır ve Geleneksel Yöntemlerden Farkı Nedir?
Geçmiş yıllara dönüp baktığımızda, memede ele gelmeyen ancak mamografi veya ultrason gibi görüntüleme yöntemlerinde şüpheli görünen bir alan saptandığında yaklaşım oldukça farklıydı. Eskiden bu tür durumlar doğrudan ameliyathane koşullarında, cerrahi bir işlemle o bölgenin çıkarılmasını gerektirirdi. Buna tanısal cerrahi denirdi. Ancak bu yaklaşım hastalar için oldukça zorlu bir süreci beraberinde getirirdi. Anestezi almak, vücutta bir kesi izi oluşması, meme dokusunda şekil bozuklukları ve iyileşme süreci gibi bedensel yüklerin yanı sıra sonucun iyi huylu çıkması durumunda “boşu boşuna ameliyat oldum” hissi de psikolojik bir yük oluştururdu.
Günümüzde ise tıp dünyasında çok ciddi bir paradigma değişimi yaşanmıştır. Artık temel felsefemiz, neşter vurmadan önce neyle karşı karşıya olduğumuzu kesin olarak bilmektir. İşte bu noktada “minimal invaziv” dediğimiz, yani vücuda en az hasarı veren yöntemler ön plana çıkmaktadır. Perkütan meme biyopsisi, yani cilt üzerinden iğne ile yapılan biyopsi işlemleri, günümüzde doku tanısı koymak için altın standarttır. Bu yöntem eski usul açık cerrahi biyopsiye göre sayısız avantaj sunar.
Öncelikle bu işlemler çok daha az travmatiktir. Ciltte dikiş gerektiren büyük bir kesi yerine, sadece iğnenin gireceği milimetrik bir delik açılır. Bu da işlem sonrası neredeyse hiç iz kalmaması ve meme şeklinde herhangi bir deformasyon, yani çökme veya yamulma olmaması demektir. Kozmetik sonuçların yanı sıra enfeksiyon veya kan toplanması gibi komplikasyon oranları da cerrahiye göre kıyaslanamayacak kadar düşüktür.
Ancak bu yöntemin en büyük stratejik avantajı, cerrahın elini güçlendirmesidir. Ameliyat öncesinde iğne biyopsisi ile kesin tanı konulduğunda, cerrahınız ameliyatı tek seferde ve en doğru şekilde planlayabilir. Eğer sonuç kanser ise, tümörün özelliklerine göre ne kadar doku çıkarılacağı, koltuk altı lenf bezlerine müdahale edilip edilmeyeceği baştan bellidir. Bu sayede hasta, tanı amaçlı ayrı, tedavi amaçlı ayrı ameliyatlar olmak zorunda kalmaz. Tek bir seansta tedavi tamamlanabilir.
Biyopsi kararı keyfi bir karar değildir. Radyologlar, elde ettikleri görüntüleri uluslararası standartlara göre, yani BI-RADS sınıflamasına göre raporlarlar. Genellikle biyopsi önerilen durumlar şunlardır:
- BI-RADS 4 olarak sınıflandırılan bulgular
- BI-RADS 5 olarak sınıflandırılan bulgular
- Şüpheli mikrokalsifikasyonlar
- Yapısal bozulma alanları
- Yeni gelişen asimetrik yoğunluklar
Bu kategorilerdeki bulgular, kanser şüphesi taşıdığı için mutlaka doku örneği ile doğrulanmalıdır.
Standart İğne Biyopsisi (CNB) ile Vakumlu Biyopsi (VAB) Arasındaki Teknik Farklar Nelerdir?
Biyopsi denildiğinde hastalarımızın aklına genellikle tek tip bir iğne gelir ancak durum teknik olarak biraz daha karmaşıktır. İşlemin başarısı ve tanının doğruluğu, kullanılan iğne sistemine göre değişiklik gösterebilir. Temelde iki ana sistemden bahsetmek mümkündür: Standart Kalın İğne Biyopsisi (CNB) ve Vakum Destekli Biyopsi (VAB).
Standart Kalın İğne Biyopsisi, uzun yıllardır güvenle kullandığımız, otomatik bir tabanca sistemine bağlı iğnelerle yapılan işlemdir. Genellikle 14-gauge kalınlığında iğneler kullanılır. Bu yöntem ultrasonda net olarak seçilebilen, sınırları belli kitleler için oldukça etkilidir, hızlıdır ve maliyeti daha düşüktür. İğne kitleye girer, bir parça koparır ve çıkar. Yeterli örnek almak için bu işlemin birkaç kez tekrarlanması gerekir.
Ancak teknoloji yerinde durmuyor ve Vakum Destekli Biyopsi (VAB) sistemleri devreye giriyor. Bu sistemler, standart iğnelere göre daha kalındır (genellikle 8 ile 11 gauge arasında). Ancak asıl fark kalınlıkta değil çalışma prensibindedir. VAB sistemlerinde iğne dokuya bir kez yerleştirilir ve bir daha çıkarılmaz. İğnenin içindeki vakum mekanizması, çevredeki şüpheli dokuyu iğnenin içine doğru çeker. İğnenin içindeki döner bıçak sistemi ise bu dokuyu keserek hazneye alır.
Vakumlu biyopsi sistemlerinin sağladığı teknik avantajlar şunlardır:
- Daha fazla doku hacmi
- Tek girişle çoklu örnekleme
- Doku bütünlüğünün korunması
- Kanamanın vakumla kontrol edilmesi
- Daha geniş örnekleme alanı
Araştırmalar, vakumlu sistemlerin standart iğnelere göre işlem başına ortalama 1.2 adet daha fazla ve daha kaliteli doku örneği sağladığını göstermektedir. Bu patoloğun mikroskop altında inceleyeceği malzemenin çok daha zengin olması demektir. Özellikle tümörün biyolojik karakterini belirleyen hormon reseptörleri gibi hassas testlerin yapılabilmesi için doku kalitesi hayati önem taşır.
Vakumlu Meme Biyopsisi (VAB) Hangi Durumlarda Tanısal Açıdan Daha Güvenilirdir?
Tanısal doğruluk, bir hasta için her şeydir. “Acaba sonuç doğru mu?” sorusu, kimsenin aklında kalmamalıdır. Bilimsel veriler, Vakumlu Biyopsi (VAB) yönteminin genel tanısal doğruluğunun %94.8 olduğunu, standart iğne biyopsisinin ise %91.1 civarında kaldığını göstermektedir. Aradaki bu fark küçük gibi görünse de tıpta “anlamlı fark” dediğimiz, hasta hayatını etkileyebilecek bir aralıktır.
Burada en kritik kavramlardan biri “Maligniteyi Hafife Alma” (Malignant Underestimation) durumudur. Bunu biraz açalım. Bazen iğne biyopsisi yapılır ve sonuç “iyi huylu” veya “riskli ama kanser değil” gelir. Ancak daha sonra hasta ameliyat edildiğinde ve o bölge tamamen çıkarıldığında, aslında orada kanser olduğu anlaşılır. Yani iğne biyopsisi, hastalığın ciddiyetini “hafife almış” olur. Bu hem hasta hem de doktor için istenmeyen bir sürprizdir ve genellikle ikinci bir ameliyatı gerektirir.
Vakumlu biyopsi (VAB) kullanımı, bu riski belirgin şekilde düşürmektedir. Çalışmalar standart iğne biyopsisinde bu yanılgı payının %30’lara kadar çıkabildiğini, vakumlu biyopside ise %20’lere düştüğünü göstermektedir. Bu yaklaşık %10’luk fark, özellikle sınırda olan vakalar için VAB’yi bir tercih olmaktan çıkarıp bir zorunluluk haline getirmektedir. Ayrıca “yanlış negatif” dediğimiz, yani kanser varken “yok” denmesi ihtimali de vakumlu biyopsilerde çok daha düşüktür.
Özellikle bazı özel durumlarda VAB’nin üstünlüğü tartışılmazdır. Bu durumlar şunlardır:
- Mikrokalsifikasyonlar (kireçlenmeler)
- Yapısal bozulmalar
- Heterojen (karışık yapılı) lezyonlar
- Çok küçük boyutlu kitleler
- Derin yerleşimli lezyonlar
Özellikle kireçlenme ile kendini gösteren erken evre kanser şüphelerinde, kireçlenmelerin bulunduğu alanın genişçe taranıp alınması gerekir. Standart iğne kireçlenmeyi ıskalayabilirken, vakum sistemi o bölgeyi süpürerek kireçlenmeleri haznesine çeker ve tanının kaçırılmasını engeller.
Biyopsi İşlemi Sırasında Hangi Görüntüleme Yöntemleri Kullanılır?
Meme biyopsisi asla “tahmini” veya körlemesine yapılan bir işlem değildir. İğnenin ucu, doku içinde milimetrik bir hassasiyetle takip edilir. Hangi görüntüleme yönteminin kullanılacağına, şüpheli bulgunun en iyi hangi cihazda görüldüğüne bakarak karar veririz.
En sık kullandığımız yöntem Ultrason Eşliğinde Biyopsidir. Bu yöntem hem hasta hem de hekim için en konforlu olanıdır. Genellikle ultrasonda bir kitle veya gölge şeklinde görülen lezyonlar için tercih edilir. Hasta sırtüstü yatar, radyolog bir eliyle ultrason probunu tutarak lezyonu ekranda görüntüler, diğer eliyle de iğneyi ilerletir. İğnenin kitleye girişi, içinden parça alışı anbean ekrandan izlenir. Hızlıdır, radyasyon içermez ve maliyeti uygundur.
Bir diğer yöntem Stereotaktik Biyopsidir. Bu yöntem ultrasonda görülemeyen ancak mamografide saptanan, özellikle kireçlenme (mikrokalsifikasyon) kümeleri için kullanılır. Burada X-ışınları devreye girer. Hasta özel bir masaya yüzüstü yatar veya özel bir mamografi cihazı kullanılır. Bilgisayar, lezyonun yerini üç boyutlu uzayda koordinat olarak hesaplar. İğne, bu koordinatlara robotik bir hassasiyetle gönderilir. İşlem sırasında alınan parçaların filmi çekilerek, hedeflenen kireçlenmelerin doğru alınıp alınmadığı o an kontrol edilir.
Üçüncü ve daha spesifik bir yöntem ise MR Eşliğinde Biyopsidir. Bazen şüpheli alan ne ultrasonda ne de mamografide görülür; sadece ilaçlı meme MR’ında ortaya çıkar. Bu durumda biyopsinin de MR cihazı içinde yapılması gerekir. Güçlü manyetik alan olduğu için özel, metal içermeyen (titanyum veya özel alaşımlı) iğneler kullanılır. Teknik olarak en zorlu ve zaman alıcı yöntem budur ancak bazı gizli kanserlerin yakalanması için tek çaredir. MR eşliğinde biyopsi gerektiren durumlar genellikle şunlardır:
- Sadece MR’da görülen odaklanmalar
- Kontrast tutan şüpheli alanlar
- İlaçla yıkanma (washout) gösteren lezyonlar
Biyopsi Sonrası Klip Yerleştirilmesi ve Takip Süreci Nasıl İşler?
Biyopsi işlemi bittikten sonra atılması gereken çok önemli bir adım daha vardır: Klip yerleştirilmesi. Hastalarımız bazen “İçimde metal mi kalacak?” diye endişelenirler ancak bu prosedürün olmazsa olmazıdır. Klip, genellikle titanyum veya paslanmaz çelikten yapılmış, pirinç tanesinden bile küçük, vücuda hiçbir zararı olmayan bir işarettir.
Biyopsi yapılan bölgeye bu klibi bırakmamızın hayati sebepleri vardır. Özellikle vakumlu biyopsi ile küçük bir lezyonun tamamını çekip aldıysak, geride hiçbir iz kalmayabilir. Eğer patoloji sonucu kanser gelirse, cerrahın ameliyatta o bölgeyi bulabilmesi imkansız hale gelir. İşte o klip, cerrah için bir deniz feneri görevi görür; “Sorunlu bölge burasıydı” der. Ayrıca kemoterapi ile tümör tamamen yok edilirse, yine klibin yeri sayesinde tümör yatağı bulunup temizlenebilir. Biyopsiden hemen sonra mutlaka kontrol mamografisi çekilerek klibin doğru yerde olup olmadığı teyit edilmelidir.
Biyopsi süreci sadece dokuyu alıp laboratuvara göndermekle bitmez. Sonuç çıktıktan sonra “Radyolojik-Patolojik Uyumluluk” dediğimiz kritik bir toplantı yapılır. Burada şu soru sorulur: “Mikroskopta görülen sonuç, filmde gördüğümüz şüpheli görüntüyü açıklıyor mu?”
Eğer radyolojide çok korkutucu, düzensiz kenarlı, kanser şüphesi yüksek bir kitle varken patoloji sonucu tamamen temiz geldiyse, burada bir “uyumsuzluk” (diskordans) vardır. Bu “Biyopsi muhtemelen asıl kötü yeri ıskaladı, yanındaki sağlam dokuyu aldı” şeklinde yorumlanabilir. Bu durumda sonuca güvenilmez ve ya biyopsi tekrarlanır ya da o bölge cerrahi olarak çıkarılır. Ancak görüntü ve sonuç birbirini doğruluyorsa (konkordans), o zaman gönül rahatlığıyla takip veya tedavi planına geçilebilir. İyi huylu sonuçlarda takip aralıkları genellikle şöyledir:
- İlk yıl 6 ayda bir kontrol
- İkinci yıl yıllık kontrol
- Stabil kalırsa rutin tarama
B3 Lezyonu Olarak Bilinen Riskli Bulgular Nelerdir?
Biyopsi sonuçları her zaman siyah veya beyaz değildir; yani her zaman ya “kanser” ya da “tamamen temiz” çıkmaz. Bazen “gri alan” dediğimiz sonuçlarla karşılaşırız. Tıbbi literatürde “B3 Lezyonları” veya “Belirsiz Potansiyelli Lezyonlar” olarak adlandırılan bu grup, yönetimi en zor olan gruptur. Bunlar kanser değildir, ancak kansere dönüşme riski taşıyabilirler veya hemen yanlarında henüz örneklenmemiş bir kanser odağı saklıyor olabilirler.
Bu grupta en sık karşılaştığımız durumlardan biri Atipik Duktal Hiperplazi (ADH) tanısıdır. Bu süt kanallarındaki hücrelerin şekil değiştirmeye başladığını ancak henüz tam kanser kriterlerini doldurmadığını gösterir. İğne biyopsisinde ADH gelmesi, cerrahlar için bir alarm zilidir. Çünkü yapılan geniş çaplı analizler, iğne biyopsisinde ADH görülen hastaların ameliyat edildiklerinde yaklaşık %30’unda (bu oran %50’ye kadar çıkabilir) aslında eşlik eden bir kanser (DCIS veya invaziv kanser) olduğunu göstermektedir. Bu nedenle ADH tanısı alan hastalarda standart yaklaşım o bölgenin cerrahi olarak çıkarılmasıdır. Bazı çok seçilmiş, düşük riskli ve lezyonun tamamı vakumla alınmış hastalarda sıkı takip bir seçenek olsa da genel kabul gören yaklaşım cerrahidir.
Bir diğer önemli grup ise Lobüler Neoplazilerdir. Bunlar da kendi içinde risk durumuna göre ayrılır. Klasik Lobüler Karsinom İn Situ (LCIS) veya Atipik Lobüler Hiperplazi (ALH) genellikle tesadüfen bulunur ve eğer görüntüyle uyumluysa kansere dönüşme riski düşüktür (%4 civarı). Bu hastalarda genellikle ameliyat yerine çok sıkı takip tercih edilir. Ancak “Klasik Olmayan” tipler (Pleomorfik veya Florid LCIS) çok daha tehlikelidir. Bunların kanserle birliktelik veya kansere dönüşüm riski %25 ile %60 arasında değişir. Bu nedenle bu tanılar, mutlaka cerrahi eksizyon gerektirir. Hatta cerrahi yapılırken tıpkı kanser ameliyatı gibi çevresinden sağlam doku (genellikle 2 mm temiz sınır) alınarak temizlenmesi şarttır.
Özetle B3 lezyonları yönetiminde cerrahi kararı aldıran faktörler şunlardır:
- Radyoloji ve patoloji uyumsuzluğu
- Lezyonun 15 mm’den büyük olması
- Hastanın 50 yaş üstü olması
- Biyopside alınan örneğin yetersiz olması
- Yüksek riskli alt tiplerin (Pleomorfik vb.) görülmesi
Meme Koruyucu Cerrahide Tel Yerine Manyetik Tohum (Magseed) Kullanımı Neden Önemlidir?
Biyopsi sonucunda cerrahi kararı verildiğinde ve meme koruyucu cerrahi (yani memenin tamamının alınmadığı, sadece hastalıklı bölgenin çıkarıldığı ameliyat) planlandığında, cerrahın o dokuyu eliyle bulması çoğu zaman mümkün değildir. Çünkü günümüzde kanserleri çok erken, henüz ele gelmeden yakalıyoruz. Bu durumda cerrahi öncesi bir işaretleme yapılması gerekir.
Yıllardır bu iş için “Tel ile İşaretleme” yöntemi kullanılmıştır. Ameliyat sabahı hasta radyolojiye iner, memesine ucu kancalı bir tel yerleştirilir ve telin diğer ucu memeden dışarı sarkar. Ancak bu yöntem hem hasta hem de hastane işleyişi için ciddi zorluklar barındırır. Hasta, memesinden sarkan bir telle ameliyathaneye gitmeyi beklerken ciddi stres yaşar, hareket edemez, telin yerinden oynamasından korkar. Ayrıca ameliyat saati ile radyoloji randevusunun senkronize edilmesi büyük bir organizasyonel yüktür.
En önemlisi, telin giriş yeri cerrahı kısıtlar. Radyolog teli en kolay yerden gönderir ama bu yer cerrahın kozmetik olarak kesi yapmak istediği yer olmayabilir. Telin kılavuzluğunda yapılan ameliyatlarda, telin trasesini takip etmek gerektiği için bazen gereğinden fazla doku çıkarılması gerekebilir.
İşte bu noktada teknoloji imdadımıza Manyetik Tohum Lokalizasyonu (Magseed) ile yetişmektedir. Bu yöntemde pirinç tanesi büyüklüğünde manyetik bir çekirdek, ameliyattan günler hatta haftalar önce tümörün içine yerleştirilebilir. Tel gibi dışarı sarkan bir parçası yoktur, tamamen cilt altındadır.
Manyetik tohum kullanımının sağladığı avantajlar şunlardır:
- Zamanlama Esnekliği: Ameliyat günü stresi yaşanmaz, tohum günler önce takılabilir.
- Hasta Konforu: Dışarıda tel olmadığı için hasta normal hayatına devam edebilir, ağrı ve hareket kısıtlılığı çok daha azdır.
- Cerrahi Hassasiyet: Cerrah, elindeki özel dedektör (prob) ile tohumun yerini bulur. Tıpkı bir mayın dedektörü gibi çalışan bu sistem, tümörün tam merkezini milimetrik olarak gösterir.
- Daha İyi Kozmetik Sonuçlar: Cerrah, telin giriş yerine bağımlı kalmadan, memenin estetiğini en az bozacak yerden kesi yapabilir.
- Doku Tasarrufu: En çarpıcı verilerden biri de budur. Çalışmalar manyetik tohum kullanılan ameliyatlarda çıkarılan doku hacminin, tel kullanılanlara göre yaklaşık %30 daha az olduğunu göstermektedir. Bu tümörün daha hassas bir şekilde hedeflendiği ve gereksiz sağlam doku kaybının önlendiği anlamına gelir.
Sıkça sorulan sorular
Son Yazılar
Genel Cerrahi Ameliyatı Sonrası Nelere Dikkat Edilmeli? Doktor Tavsiyeleri
Genel cerrahi ameliyatı sonrası doktor tavsiyelerine uyulması, iyileşme sürecini hızlandırır ve komplikasyon riskini azaltır. İlk [...]
Oca
Türkiye Neden Genel Cerrahi Doktorları ve Hastaneleri İçin Tercih Ediliyor?
Türkiye, genel cerrahi alanında uzman hekim kadrosu ve yüksek teknolojili hastaneleri ile bölgenin sağlık hizmetlerinde [...]
Oca
Meme Kanseri Ameliyatı Fiyatları
Meme kanseri ameliyatı, tümörün evresi, konumu ve hastanın genel durumu doğrultusunda kişiye özel planlanan cerrahi [...]
Oca
Memede Kitle Ameliyatı Sonrası İyileşme Süreci ve Dikkat Edilmesi Gerekenler
Meme cerrahisi sonrası iyileşme süresi, uygulanan tekniğin kapsamına göre ortalama 10 gün ile 3 hafta [...]
Ara
Mide Kanseri Ameliyatı Olanların Yorumları ve İyileşme Süreci
Mide kanseri ameliyatı olanların yorumları, operasyon sonrası yaşamsal değişiklikler ve iyileşme süreci hakkında önemli bilgiler [...]
Ara
Genel Cerrahi Nedir? Hangi Hastalıklara Bakar?
Genel cerrahi, sindirim sistemi, karaciğer, safra yolları, pankreas, tiroit ve yumuşak doku hastalıklarının cerrahi tedavisini [...]
Eki
Kendi Kendine Meme Muayenesi Nasıl Yapılır? Ne Zaman Yapılmalı?
Kendi kendine meme muayenesi, kadınların memelerinde oluşabilecek değişiklikleri erken fark etmelerini sağlayan basit ve etkili [...]
Oca
Üçlü Negatif Meme Kanseri Nedir? Belirtileri, Evreleri ve Tedavisi
Üçlü negatif meme kanseri, östrojen, progesteron ve HER2 reseptörlerini taşımayan agresif bir meme kanseri türüdür. [...]
Oca

