Safra kesesi, karaciğer tarafından üretilen safrayı depolayan ve yoğunlaştıran armut biçimli bir sindirim sistemi organıdır. İnce bağırsağa yağlı besin alımı sırasında safra salgılayarak yağların emülsifikasyonunu ve sindirimini destekler; böylece lipitlerin emilimini kolaylaştırır.
Safra kesesinin çalışma mekanizması, kolesistokinin hormonunun etkisiyle kasılarak safrayı duodenum içine boşaltmasına dayanır. Safra tuzları yağ moleküllerini küçük damlacıklara ayırır ve pankreatik lipaz enziminin etkinliğini artırır; sindirim süreci koordineli biçimde ilerler.
Safra kesesi hastalıkları, en sık safra taşları, kolesistit ve safra yolu tıkanıklıkları şeklinde görülür. Safra taşları kolesterol veya pigment birikimi sonucu oluşur ve sağ üst kadran ağrısı, bulantı ve hazımsızlık gibi klinik belirtilere yol açabilir.
Safra kesesi hastalıklarının nedenleri ve tedavisi, obezite, hızlı kilo kaybı, hormonal değişiklikler ve genetik yatkınlık gibi risk faktörleriyle ilişkilidir. Tanı ultrasonografi ile konur; semptomatik olgularda medikal tedavi veya cerrahi olarak kolesistektomi uygulanabilir.
Safra Kesesi Vücudumuzda Nerede Bulunur ve Anatomik Yapısı Nasıldır?
Vücudumuzun sağ üst köşesinde, kaburgalarımızın hemen bitiminde yer alan devasa karaciğer fabrikasının alt yüzeyine gizlenmiş olan safra kesesi, şekil olarak küçük bir armudu andırır. Karaciğerin sağ ve sol büyük parçalarının (loblarının) tam birleşme noktasının altında, kendisine özel olarak ayrılmış bir yuvada, yani safra kesesi çukurunda güvenle oturur. Normal şartlar altında uzunluğu yedi ila on santimetre arasında değişir ve yaklaşık bir fincanın yarısı kadar, yani otuz ila elli mililitre civarında sıvı alma kapasitesine sahiptir. Ancak içinde bir tıkanıklık veya hastalık durumu geliştiğinde, bu esnek yapılı kese adeta bir balon gibi şişerek kapasitesini çok daha üst seviyelere çıkarabilir.
Bu küçük organı daha yakından incelediğimizde, dört ana bölümden oluştuğunu görürüz. Kesenin en alt ve en geniş kısmına fundus adı verilir; bu kısım zaman zaman karaciğerin kenarından hafifçe dışarı taşarak karın ön duvarına yaklaşır. Hemen üzerinde yer alan ve organın ana gövdesini oluşturan bölüm korpus olarak adlandırılır. Yukarıya doğru çıkıldıkça kese daralmaya başlar ve infundibulum adı verilen boyun öncesi cebe dönüşür. En uç kısım ise boyun bölgesidir ve buradan itibaren safra sıvısını ana kanallara taşıyacak olan ince, kıvrımlı sistik kanala bağlanır. Bu kanalın içinde safranın akışını düzenleyen ve küçük taşların hemen kanala düşmesini engellemeye çalışan minik kapakçıklar bulunur. İlginç bir şekilde bu organın duvar yapısı mide veya bağırsaklarımızdan biraz farklıdır. Duvarında enfeksiyonların yayılmasını yavaşlatan koruyucu bir tabaka eksiktir. Bu yapısal özellik, burada başlayan şiddetli bir iltihabın çevre dokulara hızla yayılabilmesine neden olan önemli bir detaydır.
Safra Kesesi Gerçekte Ne İşe Yarar ve Sindirimdeki Rolü Nedir?
Toplumda çok yaygın olan bir yanlış anlama vardır; birçok kişi safrayı safra kesesinin ürettiğini düşünür. Oysaki durum tamamen farklıdır. Safranın asıl ve tek üreticisi, vücudumuzun en büyük iç organı olan karaciğerdir. Karaciğer hücreleri, tıpkı hiç durmadan çalışan bir fabrika gibi, günde ortalama üç ila altı su bardağı dolusu safra üretir. Ancak bizim sindirim sistemimizin bu sıvıya sürekli olarak günün her saati ihtiyacı yoktur. Bizler sadece yemek yediğimizde, özellikle de yağlı gıdalar tükettiğimizde bu sıvıya ihtiyaç duyarız.
İşte tam bu noktada safra kesesinin hayati rolü devreye girer. Karaciğerin ürettiği bu sürekli akışı, biz yemek yemediğimiz açlık dönemlerinde biriktirmek ve depolamak safra kesesinin görevidir. Bu sistemi, sürekli akan bir nehrin önüne kurulmuş akıllı bir baraj gibi düşünebilirsiniz. Mide ve bağırsaklarımız boşken, sindirim kapıları kapalıdır. Karaciğerden süzülerek gelen safra, ana kanaldan bağırsağa dökülemez ve geri teperek çok düşük basınçlı, esnek bir alan olan safra kesesine yönlendirilir. Bir sonraki öğüne kadar bütün sıvı burada güvenle bekletilir. Böylece vücut, ihtiyaç anında kullanmak üzere büyük bir sindirim cephanesi biriktirmiş olur.
Safra Kesesi İçindeki Safrayı Nasıl Güçlendirir ve Konsantre Eder?
Safra kesesi sadece içine sıvı doldurulan pasif bir depo veya basit bir torba değildir. Aynı zamanda son derece aktif, gece gündüz çalışan muazzam bir kimyasal laboratuvardır. Karaciğerden ilk üretilip yola çıkan safra, yapı olarak oldukça sulu, seyrek ve sindirim gücü nispeten düşük bir sıvıdır. Eğer bu sulu haliyle bağırsağa dökülseydi, yediğimiz ağır ve yağlı yemekleri sindirmekte büyük zorluk çekerdik.
Safra kesesi, iç yüzeyini kaplayan özel ve çok yetenekli hücreler sayesinde bu sıvıyı işler. Bu hücreler, biriktirilen safranın içindeki fazla suyu, sodyumu ve kloru adeta bir sünger gibi emerek kana geri pompalar. Su emildikçe, geriye kalan safra sıvısının içindeki asıl işe yarayan maddeler; yani safra tuzları, kolesterol ve bilirubin çok daha yoğun bir hale gelir. Bu işlem sayesinde safra kesesi, safranın sindirim gücünü beş ila yirmi kat arasında artırır. Bu durumu temizlik yaparken kullandığınız çok sulu bir deterjanı, suyu uçurularak elde edilmiş çok güçlü, konsantre bir jel deterjana dönüştürmeye benzetebiliriz. Konsantre edilen bu sıvı, artık mideye inen en zorlu yağları bile kolaylıkla parçalayabilecek güce ulaşmıştır. Üstelik bu işlem sırasında kesenin içindeki sıvının asitlik derecesi de dengelenir, bu sayede kalsiyumun çökerek istenmeyen taşlara dönüşmesi doğal bir koruma kalkanıyla engellenmeye çalışılır.
Yemek Yediğimizde Safra Kesesi Hangi Sinyallerle Harekete Geçer?
İnsan vücudundaki sistemlerin birbiriyle olan muazzam iletişimi, sindirim anında adeta bir senfoniye dönüşür. Güzel bir yemek yediğinizde, lokmalar midede öğütülüp yavaş yavaş onikiparmak bağırsağına (duodenuma) doğru ilerlemeye başlar. Özellikle yediğiniz yemekte yağ ve protein oranı yüksekse, bağırsak duvarı bu durumu anında algılar. Bağırsaktaki özel algılayıcı hücreler, gıdanın temas etmesiyle birlikte kana hızla bir haberci hormon salgılar.
Bu güçlü haberci hormon, kan dolaşımı yoluyla saniyeler içinde safra kesesine ulaşır ve ona çok net bir emir verir: Kasıl ve içindeki cephaneyi boşalt! Bu emri alan safra kesesi duvarındaki kaslar güçlü, ritmik ve koordineli bir şekilde kasılmaya başlar. Kese küçülürken, içindeki o çok güçlü, konsantre edilmiş safra kanallara doğru itilir. Aynı saniyelerde, safranın bağırsağa döküldüğü kapıdaki kilit mekanizması (Oddi sfinkteri) gevşeyerek sonuna kadar açılır. Sindirimin ilk bir saati içinde, özenle biriktirilmiş safranın büyük bir kısmı bağırsağa aktarılır. Bu güçlü sıvı, yemekteki büyük yağ damlacıklarının etrafını sarıp onları mikroskobik parçalara ayırarak, vücudumuzun bu besinlerden faydalanmasını sağlar.
Safra Kesesi Taşları Neden Oluşur ve Çeşitleri Nelerdir?
Safra kesesi hastalıklarının temelinde genellikle bu anlattığımız kusursuz kimyasal dengenin bozulması yatar. Safra kesesi sıvıyı yoğunlaştırırken, içindeki maddelerin çok hassas bir dengede, sıvı halde çözünmüş olarak kalması gerekir. Eğer bu maddelerden biri çok artar veya onu eritecek olan çözücü maddeler azalırsa, tıpkı içine çok fazla şeker atılmış ve artık şekeri eritemeyen bir bardak çayda olduğu gibi, fazlalık olan maddeler dibe çökmeye başlar. Bu çökeltiler önce mikroskobik kristaller, sonra safra çamuru ve nihayetinde bildiğimiz sert taşlar haline gelir.
Safra kesesi taşlarının temel çeşitleri şunlardır:
- Kolesterol taşları
- Pigment taşları
- Karma taşlar
Kolesterol taşları toplumda en sık karşılaşılan türdür. Karaciğerin safraya gereğinden fazla kolesterol salgılaması veya safra kesesinin iyi kasılamayıp sıvıyı içeride çok uzun süre bekleterek çamurlaştırması sonucunda ortaya çıkarlar. Pigment taşları ise daha nadir görülür ve genellikle kanda parçalanan kırmızı kan hücrelerinden açığa çıkan bilirubinin safrada aşırı birikmesiyle oluşur. Boyutları bir kum tanesinden, koca bir ceviz büyüklüğüne kadar değişebilir.
Safra Kesesi Taşı Oluşumunda Kimler Daha Fazla Risk Altındadır?
Safra taşı oluşumu tamamen rastgele gelişen bir şanssızlık değildir; kişinin yaşam tarzı, genetik mirası ve hayatının belirli dönemlerindeki hormonal değişimleri bu süreci doğrudan etkiler. Örneğin vücut ağırlığı arttıkça, karaciğerin ürettiği safranın içindeki kolesterol oranı da ciddi şekilde artar. Benzer şekilde gebelik dönemindeki hormonlar, safra kesesinin kasılma gücünü zayıflatarak safranın içeride tembel bir şekilde göllenmesine neden olur. Son yıllarda çok sık gördüğümüz şok diyetlerle veya mide ameliyatlarıyla verilen çok hızlı kilolar da safra dengesini altüst ederek taşı tetikleyen en büyük unsurlardandır.
Safra kesesi taşı oluşumunu tetikleyen başlıca risk faktörleri şunlardır:
- Obezite
- İleri yaş
- Kadın cinsiyet
- Gebelik
- Hızlı kilo kaybı
- Şeker hastalığı
- Hareketsiz yaşam
Safra Kesesi Hastalıkları Hastalarda Hangi Belirtilerle Kendini Belli Eder?
İlginç bir gerçektir ki safra kesesinde taş olan birçok insan ömrü boyunca bu taşlardan haberdar bile olmaz. Bu taşlar sessizce köşelerinde durdukları sürece genellikle masumdurlar. Ancak ne zaman ki bu taşlar hareketlenip safra kesesinin çıkış kapısına veya ince kanallara doğru sürüklenip orayı tıkamaya başlar, işte o zaman vücut çok şiddetli alarmlar verir. Başlangıçta sadece ağır ve yağlı yemeklerden birkaç saat sonra ortaya çıkan, karnın sağ üst tarafında veya midede hissedilen, sağ kürek kemiğine doğru yayılan kramp tarzı ağrılar görülür. Bu duruma safra koliği denir ve taşın sıkıştığı yerden geri düşmesiyle saatler içinde rahatlayabilir. Ancak taş çıkış kapısını tamamen tıkar ve oradan hiç ayrılmazsa, içeride hapsolan safra iltihaplanır. Safra kesesinin duvarı kalınlaşır, ödemlenir ve gerilir. Bu tabloya akut kolesistit denir ve artık ağrı kendiliğinden geçmez, giderek şiddetlenir ve acil tıbbi müdahale gerektirir.
Safra kesesi hastalıklarının en sık görülen belirtileri şunlardır:
- Karın ağrısı
- Sırta vuran ağrı
- Mide bulantısı
- Kusma
- Yüksek ateş
- Titreme
- Hazımsızlık
- Şişkinlik
Safra Kesesi Taşları Kanallara Düşerse Hangi Ciddi Sorunlara Yol Açar?
Safra kesesinin içindeki taşların yarattığı tehlike sadece kese ile sınırlı kalmayabilir. Bazen çok küçük, leblebi veya pirinç tanesi büyüklüğündeki taşlar, safra kesesinin kasılması sırasında ince kanaldan geçerek karaciğerden bağırsağa inen ana otoyola, yani koledok kanalına düşebilirler. Bu durum basit bir safra kesesi iltihabından çok daha karmaşık ve tehlikeli sonuçlar doğurur. Ana kanal tıkandığında, bütün karaciğerin ürettiği safra vücutta birikmeye başlar ve kana karışır. Hastanın göz aklarında ve cildinde belirgin bir sararma, idrar renginde koyulaşma ortaya çıkar. Daha da tehlikelisi, bu ana kanal bağırsağa açılmadan hemen önce pankreas organının kanalıyla birleşir. Eğer taş tam bu kavşakta tıkanıklık yaratırsa, pankreasın kendi ürettiği çok güçlü eritici enzimler bağırsağa akamaz ve geriye doğru pankreasın içine kaçar. Bu durum organın kendi kendini sindirmeye başladığı, hayati tehlikesi olan ağır bir pankreas iltihabına yol açar.
Safra yollarına düşen taşların yol açabileceği ciddi durumlar şunlardır:
- Tıkanma sarılığı
- Akut pankreatit
- Safra yolu iltihabı
Safra Kesesi Hastalıklarının Tanısı Hangi Yöntemlerle Kesin Olarak Konulur?
Hastalarımız karın ağrısı, bulantı veya şişkinlik gibi şikayetlerle başvurduklarında, öncelikle onları detaylıca dinler ve özenli bir fizik muayene yaparız. Karın bölgesindeki hassasiyetin tam yerini tespit ettikten sonra, modern tıbbın sunduğu görüntüleme cihazlarından yardım alırız. Günümüzde safra kesesi taşlarını ve hastalıklarını saptamada en güvenilir, en hızlı ve hastaya hiçbir zararı olmayan altın standart yöntem ultrasonografidir. Ses dalgalarıyla çalışan bu cihaz sayesinde, safra kesesinin içindeki milimetrik taşları, kese duvarındaki kalınlaşmayı ve çevrede birikmiş olabilecek iltihaplı sıvıları dakikalar içinde ekranda net bir şekilde görebiliriz. Eğer hastanın kan tahlillerinde sarılık değerleri yüksekse veya ana safra kanalına taş düştüğünden şüpheleniyorsak, o zaman daha ileri bir haritalama teknolojisi olan ilaçsız emar (MR) çekimi yaparak safra yollarının üç boyutlu ve çok detaylı bir haritasını çıkarırız.
Safra kesesi teşhisinde kullanılan başlıca yöntemler şunlardır:
- Ultrasonografi
- Manyetik rezonans
- Bilgisayarlı tomografi
- Kan tahlilleri
Safra Kesesi Hastalıklarının En Kesin ve Güvenilir Tedavisi Nedir?
Safra kesesi taşları ve buna bağlı gelişen iltihapların dünya çapında tıp otoriteleri tarafından kabul görmüş, kalıcı ve en kesin tedavisi kolesistektomi, yani safra kesesinin ameliyatla vücuttan tamamen uzaklaştırılmasıdır. Hastalarımız bize sıklıkla, böbrek taşlarında olduğu gibi sadece safra kesesinin içindeki taşların temizlenip kesenin yerinde bırakılıp bırakılamayacağını sorarlar. Tıp tarihinde çok eskiden bu yöntem denenmiş olsa da günümüzde tamamen terk edilmiştir. Çünkü buradaki asıl problem taşın kendisi değil o taşı üreten, yapısı ve kasılma fonksiyonu tamamen bozulmuş olan hasta safra kesesinin kendisidir. Eğer sadece taşları alıp o hastalıklı keseyi yerinde bırakırsak, kısa bir süre sonra kese tekrar aynı taşları üretecek ve hastamız aynı acılı iltihap ataklarıyla yeniden yüzleşmek zorunda kalacaktır. Bu nedenle hastalığı kökünden çözmenin tek güvenilir yolu, görevini yitirmiş bu organı bütünüyle çıkarmaktır. Şiddetli bir iltihap durumunda, çevre dokular daha fazla zarar görmeden ameliyatın ilk birkaç gün içinde yapılması hem iyileşmeyi hızlandırır hem de riskleri azaltır.
Kapalı Safra Kesesi Ameliyatı (Laparoskopi) Nasıl Gerçekleştirilir ve Avantajları Nelerdir?
Günümüzde safra kesesi ameliyatları, çok özel ve zorunlu durumlar haricinde, genel anestezi altında kapalı yöntem (laparoskopik cerrahi) ile gerçekleştirilmektedir. Bu yöntem cerrahide devrim niteliğinde bir gelişmedir. Hastanın karnını boydan boya kesmek yerine, karın duvarına sadece dört adet, boyutları yarım santim ile bir santim arasında değişen çok küçük delikler açılır. Ameliyatın ilk aşamasında, cerrahın içeride rahat çalışabilmesi ve organları net görebilmesi için karın boşluğu zararsız bir karbondioksit gazıyla şişirilir ve adeta bir çadır gibi gerilir.
Ardından göbek deliğinden içeriye yüksek çözünürlüklü, ışıklı bir kamera yerleştirilir. Karın içi organların devasa, net ve büyütülmüş bir görüntüsü ameliyathanedeki yüksek teknolojili ekranlara yansır. Cerrah, açılan diğer küçük deliklerden içeri gönderdiği ince, uzun ve çok hassas özel aletleri kullanarak ameliyatı ekrana bakarak gerçekleştirir. Safra kesesinin beslendiği ince atardamar ve safrayı bağırsağa taşıyan kanal büyük bir titizlikle tespit edilir. Hasta güvenliği her şeyden önemlidir; bu yapılar tamamen netleştirilmeden hiçbir kesme işlemi yapılmaz. Doğru yapılar bulunduğunda, üzerlerine titanyumdan yapılmış, vücutla uyumlu küçük mandallar (klipsler) takılarak güvenlice kapatılır ve kesilir. Karaciğer yatağına yapışık olan safra kesesi yavaş yavaş, milimetre milimetre sıyrılarak tamamen serbestleştirilir. Çıkarılan kese ve içindeki taşlar, karın içindeyken çok sağlam özel bir torbanın (endobag) içine yerleştirilir ve göbek deliğindeki o bir santimlik kesiden dışarıya çekilerek alınır. Bu kapalı yöntemin en büyük avantajı, hastanın ameliyat sonrasında çok az ağrı hissetmesi, karnında büyük ve estetiği bozan bir yara izi olmaması ve ameliyatın ertesi günü bile yürüyerek evine dönebilmesidir.
Safra Kesesi Polipleri Hangi Durumlarda Tehlikelidir ve Ne Yapılmalıdır?
Taşlar dışında safra kesesinde oldukça sık karşılaştığımız bir diğer durum ise poliplerdir. Polipler, kesenin iç yüzeyini döşeyen zarın içeriye, yani lümene doğru büyümesiyle oluşan et beni benzeri yapılardır. Rutin sağlık taramalarında çekilen ultrasonlarda pek çok kişide tamamen tesadüfen saptanırlar ve büyük bir çoğunluğu iyi huylu kolesterol birikintileridir. Ancak bazı polipler gerçek doku büyümeleridir ve zaman içinde, sessizce hücre yapısını değiştirerek safra kesesi kanserine dönüşme potansiyeli taşırlar. Burada kararı belirleyen en önemli etken polibin boyutudur. Beş milimetreden küçük polipler genellikle sadece yıllık ultrasonlarla takip edilirken, boyutu on milimetreye ulaşan polipler yüksek risk taşıdığı için hiç vakit kaybetmeden ameliyat kararı alınmasını gerektirir.
Safra kesesi poliplerinde ameliyat gerektiren başlıca durumlar şunlardır:
- On milimetreden büyük polipler
- Hızlı büyüyen polipler
- Boynu geniş polipler
- Taşla birlikte olan polipler
Safra Kesesi Alındıktan Sonra Vücudumuz Bu Yeni Duruma Nasıl Uyum Sağlar?
Ameliyat kararı verdiğimiz hastalarımızın zihinlerinde doğal olarak çok haklı bir endişe belirir. Vücutlarından bir organ eksildiğinde, hayatlarının geri kalanını nasıl sürdüreceklerini, eski sağlıklı günlerine dönüp dönemeyeceklerini merak ederler. İçinizi tamamen ferah tutabilirsiniz; safra kesesi alındıktan sonra tamamen normal, kısıtlamasız ve sağlıklı bir hayat sürmek kesinlikle mümkündür. Unutmamak gerekir ki safra kesesi yaşamsal bir organ değildir, sadece bir depodur. Safrayı asıl üreten fabrika olan karaciğeriniz tamamen sağlıklı bir şekilde yerinde durmaktadır ve safra üretimine bir saniye bile ara vermeden devam eder.
Değişen tek şey safranın depolanma ve bağırsağa dökülme şeklidir. Artık ortada büyük bir depo olmadığı için, karaciğerin ürettiği safra yemekleri beklemeden, yavaş yavaş ama sürekli bir akış halinde ince kanallardan doğrudan bağırsağa dökülür. İnsan vücudu muazzam bir adaptasyon yeteneğine sahiptir. Sindirim sisteminiz bu yeni düzene, yani safranın topluca değil de sürekli akmasına genellikle birkaç hafta veya ay içinde mükemmel bir şekilde alışır. Ana safra kanalları zamanla hafifçe genişleyerek adeta küçük bir depo görevi görmeye başlar ve vücut kendi yeni dengesini yaratır.
Ameliyat Sonrası Dönemde Safra Kesesi Olmadan Beslenme Düzeni Nasıl Olmalıdır?
Başarılı bir laparoskopik safra kesesi ameliyatı sonrasında hastalarımız genellikle çok hızlı toparlanır ve yirmidört saat içinde taburcu olarak evdeki rahat ortamlarına dönerler. Karındaki küçük kesilerdeki dikişler gizli ve eriyen özellikte olduğu için iki gün sonra güvenle duş alınabilir. Ameliyat sonrasındaki bu ilk birkaç haftalık dönem, vücudunuzun safra kesesinin yokluğuna alışmaya çalıştığı çok kıymetli bir rehabilitasyon sürecidir. Bu dönemde safranız sürekli aktığı için, mideye birdenbire çok fazla ve çok yağlı yiyecek gönderirseniz, bağırsaktaki safra miktarı bu ağır yemeği sindirmeye yetmeyebilir. Bu da geçici olarak karın ağrısı, aşırı gaz, şişkinlik ve safra ishaline neden olabilir. Bunu önlemenin en kolay yolu, bu alışma döneminde mideyi ve bağırsakları yormayacak hafif bir diyet uygulamaktır.
Ameliyat sonrasında ilk aylarda uzak durulması gereken gıdalar şunlardır:
- Kızartmalar
- Kuyruk yağı
- Margarin
- Mayonez
- Krema
- Sucuk
- Sosis
- Salam
- Tam yağlı peynirler
- Çikolata
Bunun yerine günde üç büyük öğün yemekten kaçınıp, mideyi yormamak adına öğünleri küçülterek günde beş veya altı seferde beslenmek, sürekli akan safranın daha verimli kullanılmasını sağlar.
Bu adaptasyon döneminde rahatlıkla tüketilebilecek tavsiye edilen gıdalar şunlardır:
- Haşlanmış tavuk
- Izgara balık
- Yağsız yoğurt
- Lor peyniri
- Elma
- Muz
- Havuç
- Kabak
- Yulaf
- Bol su
Birkaç aylık bu uyum süreci başarıyla tamamlandıktan sonra, vücudunuz yeni sisteme tamamen adapte olacak ve eski beslenme alışkanlıklarınıza, doktorunuzun genel sağlık önerileri çerçevesinde yavaş yavaş ve güvenle geri dönebileceksiniz.
Sıkça sorulan sorular
Prof. Dr. Ebru Ayvazoğlu Soy, genel cerrahi alanındaki akademik birikimi ve cerrahi deneyimiyle tanınan bir hekimdir. 1998 yılında TED Ankara Koleji’nden mezun olduktan sonra, 2005 yılında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden mezun olmuştur. Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı’nda uzmanlık eğitimini 2012 yılında tamamlamış, 2019’da Doçent, 2024 yılında ise Profesör unvanını almıştır. Halen Ankara Medipol Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı’nda öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır.
Uluslararası indeksli dergilerde yayımlanmış 100’e yakın makalesi ve çok sayıda bilimsel bildirisi bulunan Prof. Dr. Ayvazoğlu Soy, International College of Surgeons, The Transplantation Society, Türk Cerrahi Derneği ve Ankara Cerrahi Derneği üyesidir. Halen Ankara Medipol Üniversitesi’ndeki akademik görevine ek olarak Çankaya’daki özel muayenehanesinde genel cerrahi, meme ve endokrin cerrahi alanlarında hasta kabul etmektedir.
